01 Wrzesień 2016, 7:34



Dwudziesta druga Niedziela zwykła

28.08.2016, 11:16

zdjęcie niedostępne

Ewangelia wg św. Łukasza 14,1.7-14.

Gdy Jezus przyszedł do domu pewnego przywódcy faryzeuszów, aby w szabat spożyć posiłek, oni Go śledzili.
Potem opowiedział zaproszonym przypowieść, gdy zauważył, jak sobie pierwsze miejsca wybierali. Tak mówił do nich:
"Jeśli cię kto zaprosi na ucztę, nie zajmuj pierwszego miejsca, by czasem ktoś znakomitszy od ciebie nie był zaproszony przez niego.
Wówczas przyjdzie ten, kto was obu zaprosił, i powie ci: "Ustąp temu miejsca!"; i musiałbyś ze wstydem zająć ostatnie miejsce.
Lecz gdy będziesz zaproszony, idź i usiądź na ostatnim miejscu. Wtedy przyjdzie gospodarz i powie ci: "Przyjacielu, przesiądź się wyżej!"; i spotka cię zaszczyt wobec wszystkich współbiesiadników.
Każdy bowiem, kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony".
Do tego zaś, który Go zaprosił, rzekł: "Gdy wydajesz obiad albo wieczerzę, nie zapraszaj swoich przyjaciół ani braci, ani krewnych, ani zamożnych sąsiadów, aby cię i oni nawzajem nie zaprosili, i miałbyś odpłatę.
Lecz kiedy urządzasz przyjęcie, zaproś ubogich, ułomnych, chromych i niewidomych.
A będziesz szczęśliwy, ponieważ nie mają czym tobie się odwdzięczyć; odpłatę bowiem otrzymasz przy zmartwychwstaniu sprawiedliwych".

Dwudziesta pierwsza Niedziela zwykła - Uroczystość odpustowa ku czci Matki Bożej Królowej

21.08.2016, 11:20

zdjęcie niedostępne

Dziś uroczystości odpustowe ku czci Matki Bożej Królowej patronki Nowej Bogacicy.

Wspomnienie Maryi Królowej zostało wprowadzone przez papieża Piusa XII encykliką Ad caeli Reginam (Do Królowej niebios) wydaną 11 października 1954 r., w setną rocznicę ogłoszenia dogmatu o Niepokalanym Poczęciu Maryi. Już w czasie Soboru Watykańskiego I w roku 1869 biskupi francuscy i hiszpańscy prosili o to święto. Pierwszy Kongres Krajowy Maryjny we Francji odbyty w Lyonie (1900) prośbę tę ponowił. Uczyniły to również międzynarodowe kongresy maryjne odbyte we Fryburgu (1902) i w Einsiedeln (1904). Od roku 1923 wyłonił się specjalny ruch pro regalitate Mariæ. Początkowo wspomnienie Maryi Królowej obchodzone było w dniu 31 maja, ale w wyniku posoborowej reformy kalendarza liturgicznego przesunięto je na oktawę uroczystości Wniebowzięcia Maryi - 22 sierpnia. To właśnie wydarzenie ukoronowania Maryi wspominamy w piątej tajemnicy chwalebnej różańca.

Tytuł "Królowa" podkreśla stan Maryi w czasach ostatecznych jako Tej, która zasiada obok swego Syna, Króla chwały. W ten sposób wypełniły się słowa Magnificat: "Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia, gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny". Maryja ma uczestnictwo w chwale zmartwychwstałego Chrystusa, gdyż miała udział w Jego dziele zbawczym. Jest Jego Matką, nosiła Go w swoim łonie, urodziła Go, zadbała o Jego wychowanie, towarzyszyła Mu nieustannie podczas Jego nauczania - aż do krzyża, a potem Wieczernika w dniu Pięćdziesiątnicy.
Maryja nie jest Królową absolutną, najwyższą i jedyną. Jest nad Nią Bóg i tylko On ma najpełniejsze prawo do tego tytułu. Jeśli więc Maryję nazywamy Królową, to jedynie ze względu na Jej Syna. Godność Jej Boskiego Macierzyństwa wynosi Ją ponad wszystkie stworzenia, czyni Ją Królową aniołów i wszystkich świętych, królową nieba i ziemi. Królewskość Maryi jest więc pośrednia. Tylko Pan Bóg jest władcą najwyższym i jedynym. Maryja ma władzę jedynie honorową i zleconą, pełni na ziemi rolę "Regentki".

Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

15.08.2016, 10:55

zdjęcie niedostępne

Dziewica Maryja, „obraz przyszłego Kościoła..., która prowadzi i podtrzymuje nadzieję Twego ludu” (Prefacja)

O Matko Boża, zawsze dziewico, twoje odejście z tego świata jest prawdziwie przejściem, wejściem do przybytku Boga. Opuszczając ten materialny świat, wchodzisz do „lepszej ojczyzny” (Hbr 11,16). Niebo przyjmuje z radością twoją duszę: „Kimże jest ta, co się wyłania jak zorza, piękna jak księżyc, jaśniejąca jak słońce” (Pnp 8,5; 6,10)... „Król cię wprowadza do swoich komnat” (por. Pnp 1,4) a aniołowie otaczają chwałą tą, która jest matką ich Pana, z natury i w prawdzie, wedle Bożego planu...

Apostołowie zanieśli twoje ciało bez skazy, ciebie - prawdziwą arkę przymierza, i złożyli je do świętego grobu. A tam, jakby przez inny Jordan, dotarłaś do prawdziwej ziemi obiecanej, to znaczy „górnego Jeruzalem”, matki wszystkich wierzących (Ga 4,26), którego Bóg jest architektem i budowniczym. Bez wątpienia, twoja dusza „nie znalazła się w Szeolu, a ciało nie uległo rozkładowi” (Ps 16,10;Dz 2,31). Twoje najczystsze ciało, bez zmazy, nie zostało porzucone w ziemi, ale zostało zabrane do przybytków Królestwa niebieskiego. Ty - królowa, władczyni, pani, Matka Boża, prawdziwa Theotokos...

Dzisiaj zbliżamy się do ciebie, nasza królowo, Matko Boża i Dziewico; zwracamy nasze dusze do nadziei, jaką jesteś dla nas... Chcemy cię uczcić „w psalmach i hymnach, i pieśniach pełnych ducha” (Ef 5,19). Czcząc służebnicę, wyrażamy nasze przywiązanie do naszego wspólnego Nauczyciela... Spójrz na nas, o królowo, matko naszego dobrego Władcy; prowadź nas naszą drogą aż do bezpiecznego portu woli Bożej.

Św. Jan z Damaszku (Jan Damasceński) (ok. 675 – 749), mnich, teolog, doktor Kościoła
Homilia 1 o Zaśnięciu, 11-14 SC 80