18 Wrzesień 2018, 15:37

Dębiniec



w 1830 roku notowana nazwa Dambinietz, w 1845 także Dębieniec i w innym miejscu Debiniec. W 1880 roku Dębiniec i w języku niemieckim Dambinitz. W 1936 roku wieś otrzymała nazwę Eichberge. Nazwa wsi pochodzi od wyrazu "Dębieniec" - "dębny las, przysiółek" albo od "Debiniec" - "dębina". Wieś została założona w roku 1811 przez część dotych¬czasowych mieszkańców Starych Budkowic, którzy w pobliżu dzisiejszego Dębińca mieli swoje pola. Powo¬dem bezpośrednim takiej decyzji był wielki pożar, jaki nawiedził Budkowice na początku XIX wieku. Niektórzy gospodarze postanowili wówczas zbudować nowe siedziby w pobliżu swoich pól.




Oprócz Dębińca powstały wtedy również Podkraje. Jeszcze w 1880 roku można znaleźć wzmiankę, że Dębiniec jest kolonią Budkowic. Do dzisiaj używana jest tradycyjna nazwa Dębińca - "Zachciołek", określająca prawdopodobnie ówczesną opinię mieszkańców Budkowic na temat decyzji gospodarzy, którzy przenieśli się na nowe miejsce. W 1830 roku wieś zamieszkiwało 23 chałupników. Notowana jest jako kolonia leśna (Forst - Kolonie). W 1845 roku w 55 domach zamieszkiwało 350 mieszkańców, którzy byli katolikami. Wieś posiadała także smolarnię. W 1861 roku w Dębińcu mieszkało 435 osób, w tym 5 zagrodników i 47 chałupników. Wszyscy mieszkańcy wsi byli katolikami. Podstawowym ich zajęciem było rolnictwo. Ponadto we wsi była nadal smolarnia, karczma, dwóch kowali, dwóch tkaczy oraz jeden krawiec. Zajmowano się również transportem węgla drzewnego do huty w Zagwiździu. Dębiniec należał oczywiście do parafii w Starych Budkowicach. Do 1873 roku również młodzież szkolna uczęszczała do szkoły w Budkowicach. Od tego roku istniała szkoła w samym Dębińcu.




W 1895 roku była to szkoła dwuklasowa, w której uczyło się 101 katolickich dzieci. Liczba mieszkańców wsi rosła aż do wybuchu drugiej wojny i wynosiła w 1910 roku - 614, a w 1939 roku - 630 osób. Po wojnie notujemy, jak i we wszystkich wsiach parafii, spadek liczby mieszkańców. Obecnie zameldowanych jest we wsi 512 osób.